STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова плюхота
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
плюхо́та мн. плюхо́ты |
| Родны каго? чаго? |
плюхо́ты мн. плюхо́т |
| Давальны каму? чаму? |
плюхо́це мн. плюхо́там |
| Вінавальны каго? што? |
плюхо́ту мн. плюхо́ты |
| Творны кім? чым? |
плюхо́тай, плюхо́таю мн. плюхо́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
плюхо́це мн. плюхо́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Куй сам сваю долю.
— Родненькая, што ты будзеш есці?
— А ў нас ёсць хлябок?
— Ёсць.
— А масліца?
— І масліца ёсць.
— А каўбаска?
— І каўбаска ёсць.
— Я буду аладачкі…
pliuchota — беларуская лацінка
Слова плюхота (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік плюхота — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове плюш + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› плю́хкаць (8)
(7) пярхо́та ‹
› плю́хнуцца (9)
(6) духо́та ‹
› плю́хнуць (8)
(7) глухо́та ‹
› плюхце́ць (8)
(8) пазяхо́та ‹
› плюхчэ́ць (8)
(7) смяхо́та ‹
› плю́ш (4)
(6) няхо́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
