духота

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова духота
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	духо́та мн. духо́ты
Родны каго? чаго?	духо́ты мн. духо́таў, духо́т
Давальны каму? чаму?	духо́це мн. духо́там
Вінавальны каго? што?	духо́ту мн. духо́ты
Творны кім? чым?	духо́тай, духо́таю мн. духо́тамі
Месны у кім? у чым?	духо́це мн. духо́тах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.

It takes two years to learn to speak and sixty to learn to keep quiet.
Чалавеку трэба два гады, каб навучыцца гаварыць, і шэсцьдзясят, каб навучыцца маўчаць.

кажуць, што сказаў Эрнэст Хэмінгуэй, але ў наш час усё трэба пераправяраць

duchota — беларуская лацінка

Слова духота (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: