мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
Духо́нін — назоўнік духо́тна — прыслоўе
канцэпт

духота

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова духота
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 духо́та

мн.  духо́ты
Родны
каго? чаго?		 духо́ты

мн.  духо́таў, духо́т
Давальны
каму? чаму?		 духо́це

мн.  духо́там
Вінавальны
каго? што?		 духо́ту

мн.  духо́ты
Творны
кім? чым?		 духо́тай, духо́таю

мн.  духо́тамі
Месны
у кім? у чым?		 духо́це

мн.  духо́тах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Пахваліць жоначку не грэх.
напр.: мая жоначка божая пчолачка

(хаця вам любы коўч скажа, што хваліць трэба ўчынкі, а не чалавека)

— Я вырашыла часцей казаць НЕ!
— Віно будзеш?
— А чаму б і НЕ?!


duchota — беларуская лацінка

Слова духота (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік духота — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове духоўка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› духо́вачны (9)

(7) сліхо́та ‹

› духо́вы (6)

(7) сціхо́та ‹

› Духо́нін (7)

(7) пярхо́та ‹

› духо́тна (7)

(7) глухо́та ‹

› духо́тны (7)

(7) плюхо́та ‹

› духо́ўка (7)

(8) пазяхо́та ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

C2