STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова сліхота
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сліхо́та мн. сліхо́ты |
| Родны каго? чаго? |
сліхо́ты мн. сліхо́таў, сліхо́т |
| Давальны каму? чаму? |
сліхо́це мн. сліхо́там |
| Вінавальны каго? што? |
сліхо́ту мн. сліхо́ты |
| Творны кім? чым? |
сліхо́тай, сліхо́таю мн. сліхо́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
сліхо́це мн. сліхо́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не дагледзіш вокам — заплаціш бокам.
Прыказка.Год пяцьдзясят дзед з бабай пражылі, Без лаянкі. (Валасевіч)
Вучыся! (і верш прачытай)slichota — беларуская лацінка
Слова сліхота (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сліхота — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове слова + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› слі́пер (6)
(6) жахо́та ‹
› слі́ўка (6)
(6) зіхо́та ‹
› сліўня́к (7)
(6) ліхо́та ‹
› слі́чна (6)
(7) сціхо́та ‹
› слі́чны (6)
(7) пярхо́та ‹
› сло́ва (5)
(6) духо́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
* сёрб(ае)