STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пярхота
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пярхо́та мн. пярхо́ты |
| Родны каго? чаго? |
пярхо́ты мн. пярхо́т |
| Давальны каму? чаму? |
пярхо́це мн. пярхо́там |
| Вінавальны каго? што? |
пярхо́ту мн. пярхо́ты |
| Творны кім? чым? |
пярхо́тай, пярхо́таю мн. пярхо́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
пярхо́це мн. пярхо́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
кеміць — разумець, разбірацца, цяміць
цяміць — разумець сэнс падзей, гаворкі і пад.; разбірацца, кеміць
шалопаць — кумекаць, цяміць, разумець
— Хто еў з маёй міскі?!
— А хто еў з маёй міскі?!
— Ану сціхлі ўсе! Я яшчэ не накладвала…
piarchota — беларуская лацінка
Слова пярхота (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пярхота — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пярхун + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пярха́ць (7)
(6) ліхо́та ‹
› пярхе́нь (7)
(7) сліхо́та ‹
› пярхну́ць (8)
(7) сціхо́та ‹
› пярхо́тны (8)
(6) духо́та ‹
› пярху́н (6)
(7) глухо́та ‹
› пярху́ха (7)
(7) плюхо́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Face/Off