STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова духоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
духо́ўка мн. духо́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
духо́ўкі мн. духо́вак |
| Давальны каму? чаму? |
духо́ўцы мн. духо́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
духо́ўку мн. духо́ўкі |
| Творны кім? чым? |
духо́ўкай, духо́ўкаю мн. духо́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
духо́ўцы мн. духо́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
Спачатку ты малады, а потым у цябе ўзнікае неадольнае жаданне паадмываць верхнія паліцы кухоннага гарнітура.
duchoŭka — беларуская лацінка
Слова духоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік духоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове духоўнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› духо́та (6)
(6) схо́ўка ‹
› духо́тна (7)
(6) ухо́ўка ‹
› духо́тны (7)
(9) выбухо́ўка ‹
› духо́ўна (7)
(12) мі́ні-духо́ўка ‹
› духоўна-інтэлектуальны (22)
(7) пухо́ўка ‹
› духоўна-інтэлектуальны (22)
(9) стрыхо́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
