аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова стрыхоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
стрыхо́ўка мн. стрыхо́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
стрыхо́ўкі мн. стрыхо́вак |
| Давальны каму? чаму? |
стрыхо́ўцы мн. стрыхо́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
стрыхо́ўку мн. стрыхо́ўкі |
| Творны кім? чым? |
стрыхо́ўкай, стрыхо́ўкаю мн. стрыхо́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
стрыхо́ўцы мн. стрыхо́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто чужога не шануе, свайго мець не будзе.
— Хто еў з маёй міскі?!
— А хто еў з маёй міскі?!
— Ану сціхлі ўсе! Я яшчэ не накладвала…
strychoŭka — беларуская лацінка
Слова стрыхоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік стрыхоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове стрышка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› стрытрэ́йсінг (12)
(7) духо́ўка ‹
› стрытста́йл (10)
(12) мі́ні-духо́ўка ‹
› стрыхні́н (8)
(7) пухо́ўка ‹
› стры́шка (7)
(9) штрыхо́ўка ‹
› стрыяпалідарны (14)
(11) заштрыхо́ўка ‹
› стрэ́йч (6)
(10) падмацо́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.