STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова штрыхоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
штрыхо́ўка мн. штрыхо́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
штрыхо́ўкі мн. штрыхо́вак |
| Давальны каму? чаму? |
штрыхо́ўцы мн. штрыхо́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
штрыхо́ўку мн. штрыхо́ўкі |
| Творны кім? чым? |
штрыхо́ўкай, штрыхо́ўкаю мн. штрыхо́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
штрыхо́ўцы мн. штрыхо́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Калі не ўмееш пабурчаць, то лепей памаўчаць.
✖ па панядзелкам, па суботам
✖ па панядзелках, па суботах
✔ у панядзелкі, у суботы (панядзелкамі, суботамі)
štrychoŭka — беларуская лацінка
Слова штрыхоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік штрыхоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове штрыхпункцір + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› штрыхавы́ (8)
(12) мі́ні-духо́ўка ‹
› штрыхко́д (8)
(7) пухо́ўка ‹
› штрыхко́давы (11)
(9) стрыхо́ўка ‹
› штрыхпункці́р (12)
(11) заштрыхо́ўка ‹
› штрыхпункці́рны (14)
(10) падмацо́ўка ‹
› штрэ́вель (8)
(9) апрацо́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
