аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пазяхота
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пазяхо́та мн. пазяхо́ты |
| Родны каго? чаго? |
пазяхо́ты мн. пазяхо́таў, пазяхо́т |
| Давальны каму? чаму? |
пазяхо́це мн. пазяхо́там |
| Вінавальны каго? што? |
пазяхо́ту мн. пазяхо́ты |
| Творны кім? чым? |
пазяхо́тай, пазяхо́таю мн. пазяхо́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
пазяхо́це мн. пазяхо́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
каліва — пра самую малую колькасць чаго-н.; трошкі, крыху
ні каліва — ніколькі, ані
адны слёзы — а) бяда, гора; б) вельмі мала
Пасіўны лексікон людзей з сярэдняй адукацыяй — 75 тыс. слоў, пасля ВНУ — 81 тыс. слоў, кандыдаты і дактары навук ведаюць 86 тыс. слоў. Актыўны лексікон — тысяч 5.
Старнік ведае 250 тысяч ;)paziachota — беларуская лацінка
Слова пазяхота (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пазяхота — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове паіліца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пазяхлі́ва (9)
(6) духо́та ‹
› пазяхну́цца (10)
(7) глухо́та ‹
› пазяхну́ць (9)
(7) плюхо́та ‹
› паігра́ць (8)
(7) смяхо́та ‹
› паі́грываць (10)
(6) няхо́та ‹
› паі́каць (7)
(6) пяхо́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.