STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова смяхота
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
смяхо́та мн. смяхо́ты |
| Родны каго? чаго? |
смяхо́ты мн. смяхо́т |
| Давальны каму? чаму? |
смяхо́це мн. смяхо́там |
| Вінавальны каго? што? |
смяхо́ту мн. смяхо́ты |
| Творны кім? чым? |
смяхо́тай, смяхо́таю мн. смяхо́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
смяхо́це мн. смяхо́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Адна дзеўка сем хлопцаў нагрэе на ляду.
загадка пра дзяўчатБачыла парачку, яны былі на прабежцы, трымаліся за рукі — і гэта дало мне надзею, што аднойчы я сустрэну каго-небудзь, з кім мы зможам разам такія парачкі ненавідзець.
smiachota — беларуская лацінка
Слова смяхота (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік смяхота — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове смяхотнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› смята́ннік (9)
(7) глухо́та ‹
› смята́нніца (10)
(7) плюхо́та ‹
› смята́нны (8)
(8) пазяхо́та ‹
› смяхо́тліва (10)
(6) няхо́та ‹
› смяхо́тлівы (10)
(6) пяхо́та ‹
› смяхо́тна (8)
(10) мотапяхо́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Мінск