аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова абстынент
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
абстыне́нт мн. абстыне́нты |
| Родны каго? чаго? |
абстыне́нта мн. абстыне́нтаў |
| Давальны каму? чаму? |
абстыне́нту мн. абстыне́нтам |
| Вінавальны каго? што? |
абстыне́нта мн. абстыне́нтаў |
| Творны кім? чым? |
абстыне́нтам мн. абстыне́нтамі |
| Месны у кім? у чым? |
абстыне́нце мн. абстыне́нтах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца
Хто ў маладосці не юзаў тарашкевіцу, не мае сэрца, хто пазней не перайшоў на афіцыйны правапіс, не мае галавы.
© Чэрчыльabstynient — беларуская лацінка
Слова абстынент (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік абстынент — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове абстыненцыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› абступі́ць (9)
(8) дэпане́нт ‹
› абсту́плены (10)
(9) кантыне́нт ‹
› абсту́плены (10)
(12) субкантыне́нт ‹
› абстыне́нтна (11)
(7) серпе́нт ‹
› абстыне́нтны (11)
(6) абсе́нт ‹
› абстыне́нцыя (11)
(12) Сент-Ві́нсент ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.