абстынент

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова абстынент
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	абстыне́нт мн. абстыне́нты
Родны каго? чаго?	абстыне́нта мн. абстыне́нтаў
Давальны каму? чаму?	абстыне́нту мн. абстыне́нтам
Вінавальны каго? што?	абстыне́нта мн. абстыне́нтаў
Творны кім? чым?	абстыне́нтам мн. абстыне́нтамі
Месны у кім? у чым?	абстыне́нце мн. абстыне́нтах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца

Чытаючы «Дзікае паляванне караля Стаха»:

Што бачыць прадпрымальнік: гарэлка «Тройчы дзевяць» на 27 травах. Назва агонь!
Што бачыць гурман: ласіныя губы ў падсалоджаным воцаце, халодныя пірагі з гусінай пячонкай.
Што бачу я: не можа толькі цнатлівая дзеўка, ды і тая хутка згаджаецца.

abstynient — беларуская лацінка

Слова абстынент (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: