веславальны

гэта

прыметнік
адносны

праскланяць слова веславальны
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. веслава́льная м. веслава́льны н. веслава́льнае мн. веслава́льныя
Родны каго? чаго?	ж. веслава́льнай, веслава́льнае м. веслава́льнага н. веслава́льнага мн. веслава́льных
Давальны каму? чаму?	ж. веслава́льнай м. веслава́льнаму н. веслава́льнаму мн. веслава́льным
Вінавальны каго? што?	ж. веслава́льную м. веслава́льны (неадуш.), веслава́льнага (адуш.) н. веслава́льнае мн. веслава́льныя (неадуш.), веслава́льных (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. веслава́льнай, веслава́льнаю м. веслава́льным н. веслава́льным мн. веслава́льнымі
Месны у кім? у чым?	ж. веслава́льнай м. веслава́льным н. веслава́льным мн. веслава́льных

склон

адзіночны лік
ж. — жаночы род
м. — мужчынскі род
н. — ніякі род
множны лік

Назоўны
хто? што?

ж. веслава́льная
м. веслава́льны
н. веслава́льнае

мн. веслава́льныя

Родны
каго? чаго?

ж. веслава́льнай, веслава́льнае
м. веслава́льнага
н. веслава́льнага

мн. веслава́льных

Давальны
каму? чаму?

ж. веслава́льнай
м. веслава́льнаму
н. веслава́льнаму

мн. веслава́льным

Вінавальны
каго? што?

ж. веслава́льную
м. веслава́льны (неадуш.), веслава́льнага (адуш.)
н. веслава́льнае

мн. веслава́льныя (неадуш.), веслава́льных (адуш.)

Творны
кім? чым?

ж. веслава́льнай, веслава́льнаю
м. веслава́льным
н. веслава́льным

мн. веслава́льнымі

Месны
у кім? у чым?

ж. веслава́льнай
м. веслава́льным
н. веслава́льным

мн. веслава́льных

Слова веславальны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя (2009)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).