Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 верыць, -ру, -рыш, -рыць; незакончанае трыванне
  1. у што. Быць цвёрда перакананым, упэўненым у чым-н. Верыць у перамогу. ▪ Веру, братцы, ў нашу сілу, Веру ў волі нашай гарт. ← Цётка. [Усевалад:] — Я не веру, каб чалавек з такой чулай і харошай душой, як у вас, быў помслівы і зласлівы. ← Янка Скрыган. // у каго. Лічыць каго-н. здольным здзейсніць надзеі, спадзяванні. [Надзя:] — Я верыла ў.. [Косцю], як у чалавека верыла. Разумееце, чалавека. ← Міхась Лынькоў.
  2. у што і чаму. Прымаць за праўду, лічыць верагодным, адпаведным рэчаіснасці. Верыць у сны і прыкметы. Верыць кожнаму слову. Верыць чуткам. ▪ Выйду, гляну на палі, даліны — Жнуць камбайны спелыя аўсы, І не лёгка верыць успамінам Пра царскія, змрочныя часы... ← Алег Лойка.
  3. каму. Давяраць каму-н. Заўважыўшы, што Васіль верыць яму, Андрэй падышоў здалёк і да галоўнага. ← Алесь Пальчэўскі. [Марына:] — Ты сябра мой даўні, І я табе веру. ← Пятро Прыходзька.
  4. Быць веруючым. Верыць у бога.
  •••
  Верыць (паверыць) на слова — лічыць (палічыць) праўдзівымі словы, не пацверджаныя доказамі.
  Не верыць сваім вушам (вачам) — вельмі здзіўляцца, пачуўшы, убачыўшы што-н. нечаканае. Глянуў Віктар — і вачам сваім не верыць. — А дзе ж човен? ← Янка Маўр.