вікагарохавы

гэта

прыметнік
адносны

праскланяць слова вікагарохавы
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. вікагаро́хавая м. вікагаро́хавы н. вікагаро́хавае мн. вікагаро́хавыя
Родны каго? чаго?	ж. вікагаро́хавай, вікагаро́хавае м. вікагаро́хавага н. вікагаро́хавага мн. вікагаро́хавых
Давальны каму? чаму?	ж. вікагаро́хавай м. вікагаро́хаваму н. вікагаро́хаваму мн. вікагаро́хавым
Вінавальны каго? што?	ж. вікагаро́хавую м. вікагаро́хавы (неадуш.), вікагаро́хавага (адуш.) н. вікагаро́хавае мн. вікагаро́хавыя (неадуш.), вікагаро́хавых (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. вікагаро́хавай, вікагаро́хаваю м. вікагаро́хавым н. вікагаро́хавым мн. вікагаро́хавымі
Месны у кім? у чым?	ж. вікагаро́хавай м. вікагаро́хавым н. вікагаро́хавым мн. вікагаро́хавых

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

— Э, выпі чыста! от кабета!
Ганна тройчы прыгубіла
І чарку ўсю перакуліла.
— Ой, буду п’яна — ашаломіць.
— Касцей гарэлка не паломіць!

Якуб Колас, «Новая зямля»

У зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.

vikaharochavy — беларуская лацінка

Слова вікагарохавы (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: