аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова вікалой
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вікало́й мн. — |
| Родны каго? чаго? |
вікало́я мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
вікало́ю мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
вікало́й мн. — |
| Творны кім? чым? |
вікало́ем мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
вікало́і мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У чужых руках пірог вялікі.
На чужое дабро вочы гараць.
У суседа ўсё лепшае.
— Ваша прапанова яшчэ ў сіле?
— Так.
— Тады я зноў адмаўляюся.
vikaloj — беларуская лацінка
Слова вікалой (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вікалой — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вікантэса + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вікагаро́хавы (12)
(7) супако́й ‹
› вікаір (6)
(6) леўко́й ‹
› вікалі́н (7)
(3) ло́й ‹
› вікантэ́са (9)
(6) анало́й ‹
› віка́р (5)
(8) амбрало́й ‹
› віка́рны (7)
(4) сло́й ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.