STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова вікар
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
віка́р мн. віка́ры |
| Родны каго? чаго? |
віка́ра мн. віка́раў |
| Давальны каму? чаму? |
віка́ру мн. віка́рам |
| Вінавальны каго? што? |
віка́ра мн. віка́раў |
| Творны кім? чым? |
віка́рам мн. віка́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
віка́ру мн. віка́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Які розум, такая і гаворка.
.BY — гэта не бі-ўай і не бай
гэта БЫ
N A V A K A C Y I . B Y
U D U B A J . B Y
N A M A L D Y V Y . B Y
S K A R E J . B Y
vikar — беларуская лацінка
Слова вікар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вікар — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вікарый + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вікалі́н (7)
(5) пе́кар ‹
› вікало́й (7)
(5) се́кар ‹
› вікантэ́са (9)
(6) свё́кар ‹
› віка́рны (7)
(6) цвіка́р ‹
› віка́рый (7)
(8) рэпліка́р ‹
› вікарыя́т (8)
(5) пі́кар ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
