STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова свёкар
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
свё́кар мн. свё́кры |
| Родны каго? чаго? |
свё́кра мн. свё́краў |
| Давальны каму? чаму? |
свё́кру мн. свё́крам |
| Вінавальны каго? што? |
свё́кра мн. свё́краў |
| Творны кім? чым? |
свё́крам мн. свё́крамі |
| Месны у кім? у чым? |
свё́кру мн. свё́крах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Тады слова — серабро, калі справа — золата.
Я бессардэчная, самаўлюбёная, цынічная, эгаістычная скаціна. Але ў мяне ёсць і недахопы.
sviokar — беларуская лацінка
Слова свёкар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік свёкар — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сверб + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› све́чка (6)
(9) зубале́кар ‹
› свечка-піраміда (15)
(5) пе́кар ‹
› све́чнік (7)
(5) се́кар ‹
› свё́краў (7)
(5) віка́р ‹
› сві́дар (6)
(6) цвіка́р ‹
› свідзі́на (8)
(8) рэпліка́р ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
