STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова зубалекар
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зубале́кар мн. зубале́кары |
| Родны каго? чаго? |
зубале́кара мн. зубале́караў |
| Давальны каму? чаму? |
зубале́кару мн. зубале́карам |
| Вінавальны каго? што? |
зубале́кара мн. зубале́караў |
| Творны кім? чым? |
зубале́карам мн. зубале́карамі |
| Месны у кім? у чым? |
зубале́кару мн. зубале́карах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
клёпкі ў галаве не стае (не хапае) — пра дурнаватага, з дзівацтвамі чалавека
трэцяй бэлькі нестае; пятае клёпкі бракуе; без пятай дошчачкі; не ўсе дома ў каго (пра дзівака, чалавека ненармальнага, прыдуркаватага)Ёсць два тыпы людзей: адны ўзнімаюць настрой, другія — ціск.
zubaliekar — беларуская лацінка
Слова зубалекар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік зубалекар — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове зубалячэбніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зубадзё́р (8)
(11) дубль-бека́р ‹
› зубадзё́рка (10)
(8) ля-бека́р ‹
› зубале́кавы (10)
(5) ле́кар ‹
› зубалячэ́бніца (13)
(5) пе́кар ‹
› зубалячэ́бны (11)
(5) се́кар ‹
› зубалячэ́нне (11)
(6) свё́кар ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
