зубалекар

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова зубалекар
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	зубале́кар мн. зубале́кары
Родны каго? чаго?	зубале́кара мн. зубале́караў
Давальны каму? чаму?	зубале́кару мн. зубале́карам
Вінавальны каго? што?	зубале́кара мн. зубале́караў
Творны кім? чым?	зубале́карам мн. зубале́карамі
Месны у кім? у чым?	зубале́кару мн. зубале́карах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хоць мяне воўкам называй, толькі штодзень барана дай.
Няхай бы чортам называлі, абы ў балота не гналі.

Зараз стаяў перад PlayStation, гартаў бібліятэку гульняў і раптам усвядоміў, што хачу не ў нейкую канкрэтную старую гульню пагуляць, а зноў адчуць пачуццё, калі табе было цікава гуляць.

zubaliekar — беларуская лацінка

Слова зубалекар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: