аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова свідзіна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
свідзі́на мн. свідзі́ны |
| Родны каго? чаго? |
свідзі́ны мн. свідзі́н |
| Давальны каму? чаму? |
свідзі́не мн. свідзі́нам |
| Вінавальны каго? што? |
свідзі́ну мн. свідзі́ны |
| Творны кім? чым? |
свідзі́най, свідзі́наю мн. свідзі́намі |
| Месны у кім? у чым? |
свідзі́не мн. свідзі́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Авохці мне! — ужыв. як выказванне здзіўлення, задавальнення, спачування і інш.
— Гэта твой былы хлопец?
— Ага.
— А што ў другім пакеце?
svidzina — беларуская лацінка
Слова свідзіна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік свідзіна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове свідравальнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› свё́кар (6)
(9) раса́дзіна ‹
› свё́краў (7)
(11) мядзве́дзіна ‹
› сві́дар (6)
(11) хлабаздзі́на ‹
› свідрава́льна-наразны́ (20)
(11) халамі́дзіна ‹
› свідрава́льна-расто́чны (21)
(10) хламі́дзіна ‹
› свідрава́льна-фрэ́зерны (21)
(7) ундзі́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.