Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 свечка, -і, ДМ -чцы; Родны склон мн. -чак; жаночы род
  1. Палачка з тлушчавага рэчыва з кнотам усярэдзіне, якая служыць для асвятлення. Стэарынавая свечка. ▪ Куча саломы ляжала ў адным куце, у другім — гарэла самаробная васковая свечка. ← Іван Шамякін. Шура чыркнуў запалку і паднёс трапяткі жоўты агеньчык спачатку да Валодзевай свечкі, пасля запаліў сваю. ← Лідзія Арабей.
  2. Адзінка вымярэння сілы святла. Увечары ў новай Пракопавай хаце ярка гарэла вялікая электрычная лямпачка — у сто пяцьдзесят свечак. ← Якуб Ермаловіч.
  3. Медыцынскі прэпарат у выглядзе тлушчавай палачкі, які выкарыстоўваецца пры лячэнні гемарою і пад. Гемараідальныя свечкі.
  4. Назва некаторых прыстасаванняў для запальвання гаручай сумесі. Запальныя свечкі рухавіка.
  5. (звычайна з дзеясл.: «даць», «рабіць»). Вертыкальны пад'ём, узлёт уверх (мяча, самалёта і інш.). Футбаліст даў свечку. ▪ Урга злёгку, пужаючы, даў свечку. Потым апусціўся на пярэднія ногі і затанцаваў. ← Уладзімір Караткевіч. // у знач. прыслоўе свечкай. Проста ўверх, вертыкальна. Мяч час ад часу свечкай узлятае над сеткай. ← Міхась Даніленка.
  •••
  Ні богу свечка, ні чорту качарга — пра пасрэднага чалавека, які не вызначаецца здольнасцямі да чаго-н.
  Прыйсці свечкі тушыць гл. прыйсці.
  Са свечкай не знойдзеш гл. знайсці.