аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова вечка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ве́чка мн. ве́чкі |
| Родны каго? чаго? |
ве́чка мн. ве́чак |
| Давальны каму? чаму? |
ве́чку мн. ве́чкам |
| Вінавальны каго? што? |
ве́чка мн. ве́чкі |
| Творны кім? чым? |
ве́чкам мн. ве́чкамі |
| Месны у кім? у чым? |
ве́чку мн. ве́чках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
цаца-цаца, ды ў кішэнь — пра таго, хто не праміне ўзяць чужое, прысвоіць што-н.
Дзяры мяне, як дранік!
запомні на вы́падак важных сустрэчviečka — беларуская лацінка
Слова вечка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вечка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вечнабыт + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вечары́цца (9)
(6) чаечка ‹
› вечарэ́цца (9)
(10) рабача́ечка ‹
› вечарэ́ць (8)
(7) узбе́чка ‹
› ве́чна (5)
(6) аве́чка ‹
› вечнабы́т (8)
(8) славе́чка ‹
› вечназме́нлівы (13)
(6) све́чка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.