аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
ві́лачная
м. ві́лачны н. ві́лачнае мн. ві́лачныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
ві́лачнай, ві́лачнае
м. ві́лачнага н. ві́лачнага мн. ві́лачных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
ві́лачнай
м. ві́лачнаму н. ві́лачнаму мн. ві́лачным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
ві́лачную
м. ві́лачны (неадуш.), ві́лачнага (адуш.) н. ві́лачнае мн. ві́лачныя (неадуш.), ві́лачных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
ві́лачнай, ві́лачнаю
м. ві́лачным н. ві́лачным мн. ві́лачнымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
ві́лачнай
м. ві́лачным н. ві́лачным мн. ві́лачных |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
— Ты такі смачны пірог згатавала.
— Дзякуй.
— Аб'ядзенне проста, падзяліся сакрэтам.
— Я сплю з тваім хлопцам.
vilačny — беларуская лацінка
Слова вілачны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове вілейкаўскі + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ві́лачкавы (9)
(8) ацё́лачны ‹
› ві́лачкі (7)
(10) круцё́лачны ‹
› ві́лачнік (8)
(9) мяцё́лачны ‹
› Віле́йка (7)
(8) апі́лачны ‹
› вілейкаўскі (11)
(9) касі́лачны ‹
› віле́йска-мі́нскі (15)
(10) засці́лачны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.