аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
толькі множны лік
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
множналікавы
праскланяць слова вілачкі
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
— мн. ві́лачкі |
| Родны каго? чаго? |
— мн. ві́лачак |
| Давальны каму? чаму? |
— мн. ві́лачкам |
| Вінавальны каго? што? |
— мн. ві́лачкі |
| Творны кім? чым? |
— мн. ві́лачкамі |
| Месны у кім? у чым? |
— мн. ві́лачках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Родная зямелька — як зморанаму пасцелька.
Муж сказаў, што трусы надта вузкія і амаль нічога не хаваюць. Адказала, каб насіў свае.
vilački — беларуская лацінка
Слова вілачкі (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вілачкі — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вілачнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вілахво́сты (10)
(7) бо́жачкі ‹
› ві́лачка (7)
(6) ска́чкі ‹
› ві́лачкавы (9)
(9) наўскачкі́ ‹
› ві́лачнік (8)
(7) ма́мачкі ‹
› ві́лачны (7)
(7) са́начкі ‹
› Віле́йка (7)
(7) цы́пачкі ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.