STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вілачка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ві́лачка мн. ві́лачкі |
| Родны каго? чаго? |
ві́лачкі мн. ві́лачак |
| Давальны каму? чаму? |
ві́лачцы мн. ві́лачкам |
| Вінавальны каго? што? |
ві́лачку мн. ві́лачкі |
| Творны кім? чым? |
ві́лачкай, ві́лачкаю мн. ві́лачкамі |
| Месны у кім? у чым? |
ві́лачцы мн. ві́лачках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Кіем таго, хто не пільнуе свайго.
— Куды вы палеціце́ адпачываць?
— Я лятаць баюся.
— А вы перад палётам выпіце.
— Як вып'ю, дык мне і тут добра…
vilačka — беларуская лацінка
Слова вілачка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вілачка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вілачкі + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вілахво́ст (9)
(11) перапё́лачка ‹
› вілахво́стка (11)
(7) цё́лачка ‹
› вілахво́сты (10)
(9) мяцё́лачка ‹
› ві́лачкавы (9)
(7) мі́лачка ‹
› ві́лачкі (7)
(7) пі́лачка ‹
› ві́лачнік (8)
(7) сі́лачка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
