STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова біёнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
біё́нік мн. біё́нікі |
| Родны каго? чаго? |
біё́ніка мн. біё́нікаў |
| Давальны каму? чаму? |
біё́ніку мн. біё́нікам |
| Вінавальны каго? што? |
біё́ніка мн. біё́нікаў |
| Творны кім? чым? |
біё́нікам мн. біё́нікамі |
| Месны у кім? у чым? |
біё́ніку мн. біё́ніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
клёпкі ў галаве не стае (не хапае) — пра дурнаватага, з дзівацтвамі чалавека
трэцяй бэлькі нестае; пятае клёпкі бракуе; без пятай дошчачкі; не ўсе дома ў каго (пра дзівака, чалавека ненармальнага, прыдуркаватага)Прамежкавы ўзрост — гэта калі яшчэ не супраць бурнага сэксу на падаконніку, але ўжо не ведаеш, куды падзець з яго расаду.
bijonik — беларуская лацінка
Слова біёнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік біёнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове біёніка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› біёлага-глебазна́ўчы (19)
(8) браце́нік ‹
› біёлага-медыцы́нскі (18)
(10) пабраце́нік ‹
› біё́м (4)
(6) паё́нік ‹
› біё́ніка (7)
(6) клё́нік ‹
› біё́нт (5)
(10) выдумлё́нік ‹
› біё́нт (5)
(8) куплё́нік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
