STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
вымо́ўная
м. вымо́ўны н. вымо́ўнае мн. вымо́ўныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
вымо́ўнай, вымо́ўнае
м. вымо́ўнага н. вымо́ўнага мн. вымо́ўных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
вымо́ўнай
м. вымо́ўнаму н. вымо́ўнаму мн. вымо́ўным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
вымо́ўную
м. вымо́ўны (неадуш.), вымо́ўнага (адуш.) н. вымо́ўнае мн. вымо́ўныя (неадуш.), вымо́ўных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
вымо́ўнай, вымо́ўнаю
м. вымо́ўным н. вымо́ўным мн. вымо́ўнымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
вымо́ўнай
м. вымо́ўным н. вымо́ўным мн. вымо́ўных |
скарбніца
бры́нда — пра таго, хто без патрэбы ходзіць, сноўдаецца (бадзяецца, швэндаецца, валэндаецца), нічога не робіць
— Мо пойдзем на шпацыр?
— Не магу, у мяне ўсё баліць.
— Пасля чаго?
— Пасля трыццаці.
vymoŭny — беларуская лацінка
Слова вымоўны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове вымраены + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вымо́ўка (7)
(9) трохмо́ўны ‹
› вымо́ўна (7)
(12) чатырохмо́ўны ‹
› вымо́ўнасць (10)
(9) двухмо́ўны ‹
› вымо́чванне (10)
(12) лёгкавымо́ўны ‹
› вымо́чвацца (10)
(12) цяжкавымо́ўны ‹
› вымо́чваць (9)
(9) невымо́ўны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
