мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
вымо́тлівы — прыметнік вымо́ўна — прыслоўе
канцэпт

вымоўка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова вымоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 вымо́ўка

мн.  вымо́ўкі
Родны
каго? чаго?		 вымо́ўкі

мн.  вымо́вак
Давальны
каму? чаму?		 вымо́ўцы

мн.  вымо́ўкам
Вінавальны
каго? што?		 вымо́ўку

мн.  вымо́ўкі
Творны
кім? чым?		 вымо́ўкай, вымо́ўкаю

мн.  вымо́ўкамі
Месны
у кім? у чым?		 вымо́ўцы

мн.  вымо́ўках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Зла, як у казла, а сілы, як у камара.


Самае тупое, што магло зрабіць чалавецтва:
на апараце Voyager адправіць каардынаты нашай планеты ў космас.

Зямлю варта захапіць хаця б дзеля вясковых дранікаў.

vymoŭka — беларуская лацінка

Слова вымоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік вымоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове вымоўнасць + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› вымо́твацца (10)

(7) гумо́ўка ‹

› вымо́тваць (9)

(7) шумо́ўка ‹

› вымо́тлівы (9)

(8) рыфмо́ўка ‹

› вымо́ўна (7)

(8) прымо́ўка ‹

› вымо́ўнасць (10)

(9) шальмо́ўка ‹

› вымо́ўны (7)

(7) лямо́ўка ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

мяса па-французску

анягож, аняж — вядома (ж), а як жа, так // няўжо