аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вымоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вымо́ўка мн. вымо́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
вымо́ўкі мн. вымо́вак |
| Давальны каму? чаму? |
вымо́ўцы мн. вымо́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
вымо́ўку мн. вымо́ўкі |
| Творны кім? чым? |
вымо́ўкай, вымо́ўкаю мн. вымо́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
вымо́ўцы мн. вымо́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Была ў мяне сіла, як маці насіла.
Капейка і тая сціраецца.
Як пачынаць сямейнае жыццё:
— Вось калі хтосьці з акцёраў-мужчын атрымае 4 Оскары, як Кэтрын Хэпбёрн, тады і пагаворым пра раўнапраўе, а датуль я тут галоўная.
vymoŭka — беларуская лацінка
Слова вымоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вымоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вымоўнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вымо́твацца (10)
(7) гумо́ўка ‹
› вымо́тваць (9)
(7) шумо́ўка ‹
› вымо́тлівы (9)
(8) рыфмо́ўка ‹
› вымо́ўна (7)
(8) прымо́ўка ‹
› вымо́ўнасць (10)
(9) шальмо́ўка ‹
› вымо́ўны (7)
(7) лямо́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.