STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова прымоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прымо́ўка мн. прымо́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
прымо́ўкі мн. прымо́вак |
| Давальны каму? чаму? |
прымо́ўцы мн. прымо́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
прымо́ўку мн. прымо́ўкі |
| Творны кім? чым? |
прымо́ўкай, прымо́ўкаю мн. прымо́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
прымо́ўцы мн. прымо́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хоць парвуся, ды не скаруся.
— Мой сусед напісаў кнігу «Як зарабляць грошы». Цяпер яму трэба грошы, каб яе апублікаваць.
— Хай прачытае кнігу.
prymoŭka — беларуская лацінка
Слова прымоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прымоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прымочванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прымо́твацца (11)
(7) шумо́ўка ‹
› прымо́тваць (10)
(8) рыфмо́ўка ‹
› прымо́тка (8)
(7) вымо́ўка ‹
› прымо́ўклы (9)
(9) шальмо́ўка ‹
› прымо́ўкнуць (11)
(7) лямо́ўка ‹
› прымо́чаны (9)
(9) аблямо́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
