мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
шумо́к — назоўнік шунгі́т — назоўнік
канцэпт

шумоўка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова шумоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 шумо́ўка

мн.  шумо́ўкі
Родны
каго? чаго?		 шумо́ўкі

мн.  шумо́вак
Давальны
каму? чаму?		 шумо́ўцы

мн.  шумо́ўкам
Вінавальны
каго? што?		 шумо́ўку

мн.  шумо́ўкі
Творны
кім? чым?		 шумо́ўкай, шумо́ўкаю

мн.  шумо́ўкамі
Месны
у кім? у чым?		 шумо́ўцы

мн.  шумо́ўках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

штука́рыць — з вялікім стараннем рабіць што-н.; завіхацца каля чаго-н.

Дома жонка ля пліты штукарыць. (Макаль)

— Шаноўны, што вы тут робіце?
— Чакаю самалёт.
— Які шчэ самалёт у маёй шафе?!
— Самалёт, на якім вы леціце́ сёння ў камандзіроўку.


šumoŭka — беларуская лацінка

Слова шумоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік шумоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове шум-фактар + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› шумну́ць (7)

(12) юнгштурмо́ўка ‹

› шу́мны (5)

(8) рытмо́ўка ‹

› шумо́к (5)

(7) гумо́ўка ‹

› шунгі́т (6)

(8) рыфмо́ўка ‹

› шу́нт (4)

(7) вымо́ўка ‹

› шунтава́нне (10)

(8) прымо́ўка ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

баюся ісці на суразмоўе