STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова шумоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шумо́ўка мн. шумо́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
шумо́ўкі мн. шумо́вак |
| Давальны каму? чаму? |
шумо́ўцы мн. шумо́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
шумо́ўку мн. шумо́ўкі |
| Творны кім? чым? |
шумо́ўкай, шумо́ўкаю мн. шумо́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
шумо́ўцы мн. шумо́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хоць небагаты, але зухаваты.
Хоць голы, але вясёлы.
Калі прабягаць 3-5 км штодня, праз 5 гадоў вы будзеце вельмі далёка ад дому.
šumoŭka — беларуская лацінка
Слова шумоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шумоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шум-фактар + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шумну́ць (7)
(12) юнгштурмо́ўка ‹
› шу́мны (5)
(8) рытмо́ўка ‹
› шумо́к (5)
(7) гумо́ўка ‹
› шунгі́т (6)
(8) рыфмо́ўка ‹
› шу́нт (4)
(7) вымо́ўка ‹
› шунтава́нне (10)
(8) прымо́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
