гумоўка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова гумоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	гумо́ўка мн. гумо́ўкі
Родны каго? чаго?	гумо́ўкі мн. гумо́вак
Давальны каму? чаму?	гумо́ўцы мн. гумо́ўкам
Вінавальны каго? што?	гумо́ўку мн. гумо́ўкі
Творны кім? чым?	гумо́ўкай, гумо́ўкаю мн. гумо́ўкамі
Месны у кім? у чым?	гумо́ўцы мн. гумо́ўках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.

— Знаёмец хоча прыехаць, адпачыць, па гарах пакатацца. Гэта лепш калі рабіць? Летам? Зімой?
— Глядзі. Калі ён хоча зімой, то зімой. Калі летам, то летам.

humoŭka — беларуская лацінка

Слова гумоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: