Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

стос і стус, -а, мужчынскі род
1. Роўна зложаныя адзін на адзін рады чаго-н.; штабель. Стос дошак. ▪ Парканы, хаты, стусы бярвенняў на вуліцы перад дварамі — усё набывала новае, незнаёмае аблічча, загадкава-прыгожае і прывабнае. ← Іван Навуменка.
2. Пакладзеныя слаямі адзін на адзін якія-н. прадметы. Стос кніг. Стос пісем. ▪ На зэдліку каля прыпека ляжаў стос жоўтых бліноў і пачаты кружок авечага лою. ← Ігнат Дуброўскі. Апейка кінуў позіркам на стус газет, складзеных ускрай стала. ← Іван Мележ. / у знач. прыслоўе стосам (стусам). Стосам ляжаць побач настольныя цыраты. ← Піліп Пестрак. І фарба друкарская ёсць, І стусам паперу наклалі. ← Аляксей Зарыцкі.

❌

стос

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова стос
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	сто́с мн. сто́сы
Родны каго? чаго?	сто́са мн. сто́саў
Давальны каму? чаму?	сто́су мн. сто́сам
Вінавальны каго? што?	сто́с мн. сто́сы
Творны кім? чым?	сто́сам мн. сто́самі
Месны у кім? у чым?	сто́се мн. сто́сах
Клічная форма	— мн. —

Слова стос (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік стос — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Нам было ляніва перарабляць на беларускую.
Але ў нас ёсць беларускамоўны мем пра ляноту ў слове «лянота».
Паглядзіце, не палянуйцеся!