аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова клапштос
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
клапшто́с мн. клапшто́сы |
| Родны каго? чаго? |
клапшто́са мн. клапшто́саў |
| Давальны каму? чаму? |
клапшто́су мн. клапшто́сам |
| Вінавальны каго? што? |
клапшто́с мн. клапшто́сы |
| Творны кім? чым? |
клапшто́сам мн. клапшто́самі |
| Месны у кім? у чым? |
клапшто́се мн. клапшто́сах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Без жонкі не банкет, а без хлеба не абед.
Конкурсы на вяселлях былі б цікавейшыя і жвавейшыя, калі б пераможцы мелі права першай ночы.
І каб пераможца выбіраў: жонку, мужа ці абаіх адразу.klapštos — беларуская лацінка
Слова клапштос (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік клапштос — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кларкія + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› клапо́тны (8)
(4) сто́с ‹
› клапо́ўнік (9)
(7) Хрысто́с ‹
› клапо́ўнік (9)
(4) што́с ‹
› Кла́ра (5)
(8) негрыто́с ‹
› Кла́рк (5)
(8) карбафо́с ‹
› кла́ркія (7)
(8) фталафо́с ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).