STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова бімбус
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
бі́мбус мн. бі́мбусы |
| Родны каго? чаго? |
бі́мбуса мн. бі́мбусаў |
| Давальны каму? чаму? |
бі́мбусу мн. бі́мбусам |
| Вінавальны каго? што? |
бі́мбуса мн. бі́мбусаў |
| Творны кім? чым? |
бі́мбусам мн. бі́мбусамі |
| Месны у кім? у чым? |
бі́мбусе мн. бі́мбусах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
нарадзіцца пад шчаслівай зоркай — тое, што і нарадзіцца ў сарочцы
нарадзіцца ў сарочцы — тое, што і нарадзіцца пад шчаслівай зоркай
— Мілая, толькі ўяві: заснём у абдымках адно аднаго, а рана-раненька ты ўстанеш і прыгатуеш сняданак. Праўда здорава?
— Ведаеш… ідзі ты дадому…
bimbus — беларуская лацінка
Слова бімбус (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік бімбус — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове біметал + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› бімадальны (10)
(6) бе́йбус ‹
› бімалекуля́рны (13)
(9) трале́йбус ‹
› бімануа́льны (11)
(6) бэ́йбус ‹
› бімета́л (7)
(6) ні́мбус ‹
› біметалізацыя (13)
(6) гло́бус ‹
› біметалі́зм (10)
(7) гіро́бус ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
