німбус

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова німбус
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ні́мбус мн. ні́мбусы
Родны каго? чаго?	ні́мбуса мн. ні́мбусаў
Давальны каму? чаму?	ні́мбусу мн. ні́мбусам
Вінавальны каго? што?	ні́мбус мн. ні́мбусы
Творны кім? чым?	ні́мбусам мн. ні́мбусамі
Месны у кім? у чым?	ні́мбусе мн. ні́мбусах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Вялікага дуба з малым карэннем не бывае.

— Мой распусны сын учора вярнуўся дадому.
— Правільна казаць блудны сын, не карыстайцеся машынным перакладам.
— Мой распусны. Ганаруся ім, увесь у мяне.

nimbus — беларуская лацінка

Слова німбус (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: