STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
выяўле́нчая
м. выяўле́нчы н. выяўле́нчае мн. выяўле́нчыя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
выяўле́нчай, выяўле́нчае
м. выяўле́нчага н. выяўле́нчага мн. выяўле́нчых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
выяўле́нчай
м. выяўле́нчаму н. выяўле́нчаму мн. выяўле́нчым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
выяўле́нчую
м. выяўле́нчы (неадуш.), выяўле́нчага (адуш.) н. выяўле́нчае мн. выяўле́нчыя (неадуш.), выяўле́нчых (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
выяўле́нчай, выяўле́нчаю
м. выяўле́нчым н. выяўле́нчым мн. выяўле́нчымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
выяўле́нчай
м. выяўле́нчым н. выяўле́нчым мн. выяўле́нчых |
скарбніца
Лішняе мудраванне — дураванне.
— Памятаеш, ты ўчора купіў бульбу? Пасля працы купі бульбу.
— А што з ёй здарылася? Яна сапсавалася?
— Не, яна буракі.
vyjaŭlienčy — беларуская лацінка
Слова выяўленчы (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове выяўлены + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› выяўле́нча-маста́цкі (18)
(11) настаўле́нчы ‹
› выяўле́нча-пазнава́льны (21)
(13) прадстаўле́нчы ‹
› выяўле́нчасць (12)
(13) супраціўле́нчы ‹
› вы́яўлены (8)
(18) маста́цка-выяўле́нчы ‹
› вы́яўлены (8)
(18) во́бразна-выяўле́нчы ‹
› выяўля́емы (9)
(21) экспрэсі́ўна-выяўле́нчы ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
