вобразна-выяўленчы

гэта

прыметнік
адносны

праскланяць слова вобразна-выяўленчы
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. во́бразна-выяўле́нчая м. во́бразна-выяўле́нчы н. во́бразна-выяўле́нчае мн. во́бразна-выяўле́нчыя
Родны каго? чаго?	ж. во́бразна-выяўле́нчай, во́бразна-выяўле́нчае м. во́бразна-выяўле́нчага н. во́бразна-выяўле́нчага мн. во́бразна-выяўле́нчых
Давальны каму? чаму?	ж. во́бразна-выяўле́нчай м. во́бразна-выяўле́нчаму н. во́бразна-выяўле́нчаму мн. во́бразна-выяўле́нчым
Вінавальны каго? што?	ж. во́бразна-выяўле́нчую м. во́бразна-выяўле́нчы (неадуш.), во́бразна-выяўле́нчага (адуш.) н. во́бразна-выяўле́нчае мн. во́бразна-выяўле́нчыя (неадуш.), во́бразна-выяўле́нчых (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. во́бразна-выяўле́нчай, во́бразна-выяўле́нчаю м. во́бразна-выяўле́нчым н. во́бразна-выяўле́нчым мн. во́бразна-выяўле́нчымі
Месны у кім? у чым?	ж. во́бразна-выяўле́нчай м. во́бразна-выяўле́нчым н. во́бразна-выяўле́нчым мн. во́бразна-выяўле́нчых

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Беларусы не мацюкаюцца — беларусы праклінаюць.

беларускія праклёны

Горадня — места з Магдэбургскім правам ад 1391 г. На працягу XIV—XVIII стст. горад спрачаўся з Вільняй па багацці і прыгажосці і лічыўся другой сталіцай Вялікага Княства Літоўскага. У Рэчы Паспалітай быў назначаны месцам генеральных соймаў, на якіх абмяркоўваліся пытанні знешняй і ўнутранай палітыкі. У канцы XVIII ст. у Горадні заснавана друкарня, якая выдавала кнігі на беларускай мове.

vobrazna-vyjaŭlienčy — беларуская лацінка

Слова вобразна-выяўленчы (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: