біркаванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова біркаванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	біркава́нне мн. біркава́нні
Родны каго? чаго?	біркава́ння мн. біркава́нняў
Давальны каму? чаму?	біркава́нню мн. біркава́нням
Вінавальны каго? што?	біркава́нне мн. біркава́нні
Творны кім? чым?	біркава́ннем мн. біркава́ннямі
Месны у кім? у чым?	біркава́нні мн. біркава́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Многа дзяцей — многа клопату, але і радасці шмат.
З дзеткамі гора, а без дзетак удвое.

Баба — дрыгва, багністае месца на балоце.
Баба першапачаткова азначала такое месца на балоце, якое было прыкрыта «плеўкай» (травой і г. д.), але было вельмі небяспечнае.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы

birkavannie — беларуская лацінка

Слова біркаванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: