Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

бірка, -і, ДМ -рцы; Родны склон мн. -рак; жаночы род
  1. Невялічкая дошчачка або кавалачак кардону, на якіх адзначаны вага, цана, месца прызначэння тавару, багажу. На кожнай рэчы вісела бірка з цаною.
  2. пераноснае значэнне Характарыстыка (звычайна адмоўная), якая даецца каму-н. па шаблону. [Стэфа Міхасю:] — Не ведаеш зусім чалавека і адразу — бірку яму. Нельга так да людзей. ← Алесь Савіцкі.
  3. устарэлае Зашпілька ў выглядзе кавалачкі дрэва замест гузіка.
  4. устарэлае Палачка, на якой нарэзамі вёўся ўлік чаго-н.

❌

бірка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова бірка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	бі́рка мн. бі́ркі
Родны каго? чаго?	бі́ркі мн. бі́рак
Давальны каму? чаму?	бі́рцы мн. бі́ркам
Вінавальны каго? што?	бі́рку мн. бі́ркі
Творны кім? чым?	бі́ркай, бі́ркаю мн. бі́ркамі
Месны у кім? у чым?	бі́рцы мн. бі́рках
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

Што целу люба, то душы груба.
Смех — то дар багоў.

Хіба літаратурна замест ТОЕ казаць ТО?
Ці можна замест «якраз тое, што трэба» казаць «са́ма то»?

Дэмакраты выкінулі Дональда Трампа з фільма «Адзін дома 2». Ці выкінуць рэспубліканцы Тома Хэнкса з «Форэста Гампа»?

Слова бірка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік бірка — у родным, давальным, творным і месным склоне

бірка

Навігатар

Мемчыкі