STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова набірка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
набі́рка мн. набі́ркі |
| Родны каго? чаго? |
набі́ркі мн. набі́рак |
| Давальны каму? чаму? |
набі́рцы мн. набі́ркам |
| Вінавальны каго? што? |
набі́рку мн. набі́ркі |
| Творны кім? чым? |
набі́ркай, набі́ркаю мн. набі́ркамі |
| Месны у кім? у чым? |
набі́рцы мн. набі́рках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Адзін дуб у полі — гэта не лес.
— Мілая, ты пакрыўдзілася?
— Не.
— А дзе мой ручнік?
— На швабры.
nabirka — беларуская лацінка
Слова набірка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік набірка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове набітасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› набіра́цца (9)
(8) Мальё́рка ‹
› набіра́ць (8)
(6) заі́рка ‹
› набіра́ючы (9)
(5) бі́рка ‹
› набіркава́ць (11)
(8) прабі́рка ‹
› набірко́ўваць (12)
(7) сібі́рка ‹
› набі́тасць (9)
(9) пярэ́бірка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
