набіркаваць

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў набіркаваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	набіркава́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я набірку́ю мы набірку́ем ты набірку́еш вы набірку́еце ён, яна, яно набірку́е яны набірку́юць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. набіркава́ла м. набіркава́ў н. набіркава́ла мн. набіркава́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты набірку́й вы набірку́йце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	набіркава́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мара́ — прывід, здань, насланнё

Вось-вось пакажацца звяруга!.. Ды доўга гэта штось патуга — Няма, а быць ужо пара. Цьфу, ты! Што ж гэта за мара? (Якуб Колас)

А дранікі смажаць ці пякуць?

Маці ля печы старанна Дранікі з бульбы пячэ. (Смагаровіч)
Назаўтра раніцай, яшчэ Сцепаніда не ўправілася напячы драчонікаў, як у дзедаву хату зайшоў старшыня калгаса. (Рылько)

nabirkavać — беларуская лацінка

Слова набіркаваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: