аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова абуза
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
абу́за мн. абу́зы |
| Родны каго? чаго? |
абу́зы мн. абу́з |
| Давальны каму? чаму? |
абу́зе мн. абу́зам |
| Вінавальны каго? што? |
абу́зу мн. абу́зы |
| Творны кім? чым? |
абу́зай, абу́заю мн. абу́замі |
| Месны у кім? у чым? |
абу́зе мн. абу́зах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
капа́ч — пра марудлівага, лянівага чалавека
— Капач ты з-пад цёмнае хмары, хлеба замясіць не ўмееш, хаты ніколі, як людзі, не падмяцеш! (Якуб Колас)
Прамежкавы ўзрост — гэта калі яшчэ не супраць бурнага сэксу на падаконніку, але ўжо не ведаеш, куды падзець з яго расаду.
abuza — беларуская лацінка
Слова абуза (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік абуза — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове абузнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› абудзё́н (7)
(5) гюрза́ ‹
› абудзі́цца (9)
(4) буза́ ‹
› абудзі́ць (8)
(4) буза́ ‹
› абу́знік (7)
(8) аркебу́за ‹
› абу́зніца (8)
(4) вуза́ ‹
› абу́знічаць (10)
(7) падгу́за ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.