аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вуза
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вуза́ мн. — |
| Родны каго? чаго? |
вузы́ мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
вузе́ мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
вузу́ мн. — |
| Творны кім? чым? |
вузо́й, вузо́ю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
вузе́ мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
хоць вады напіся — пра вельмі прыгожы твар
Мы аралі, я і трактар.
vuza — беларуская лацінка
Слова вуза (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вуза — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вузапаглынанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вужо́ўнікавыя (12)
(4) буза́ ‹
› вужы́ны (6)
(5) абу́за ‹
› вужы́шча (7)
(8) аркебу́за ‹
› вузапаглынанне (14)
(7) падгу́за ‹
› ву́збалацце (10)
(6) паду́за ‹
› ву́згал (6)
(6) меду́за ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
анягож, аняж — вядома (ж), а як жа, так // няўжо