аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
субстантываваны множналікавы
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
ад’ектыўны тып скланення
праскланяць слова вужоўнікавыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
—
м. — н. — мн. вужо́ўнікавыя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
—
м. — н. — мн. вужо́ўнікавых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
—
м. — н. — мн. вужо́ўнікавым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
—
м. — н. — мн. вужо́ўнікавыя |
| Творны кім? чым? |
ж.
—
м. — н. — мн. вужо́ўнікавымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
—
м. — н. — мн. вужо́ўнікавых |
скарбніца
як зорку схапіў — (жарт.) пра чалавека, нечым вельмі задаволенага, шчаслівага
Слоўнік беларускіх народных параўнанняў (2011)кожны мованыцік («вы што, не можаце напісаць шаурма па-беларуску?») з цягам часу ператвараецца ў мованацыка («вы няправільна напісалі, ну якая шаварня?!»)
vužoŭnikavyja — беларуская лацінка
Слова вужоўнікавыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вужоўнікавыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вужышча + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вужо́ўка (7)
(12) бало́тнікавыя ‹
› вужо́ўнік (8)
(13) трыпу́тнікавыя ‹
› вужо́ўнікавы (11)
(12) са́гаўнікавыя ‹
› вужы́ны (6)
(13) васко́ўнікавыя ‹
› вужы́шча (7)
(13) вятро́ўнікавыя ‹
› вуза́ (4)
(12) сіто́ўнікавыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.