біялакацыя

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова біялакацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	біялака́цыя мн. біялака́цыі
Родны каго? чаго?	біялака́цыі мн. біялака́цый
Давальны каму? чаму?	біялака́цыі мн. біялака́цыям
Вінавальны каго? што?	біялака́цыю мн. біялака́цыі
Творны кім? чым?	біялака́цыяй, біялака́цыяю мн. біялака́цыямі
Месны у кім? у чым?	біялака́цыі мн. біялака́цыях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

а ўжо ёсць тві-ак, які кожны дзень публікуе праклёны?
каб зранку выпіць кавы, прачытаць «а каб табе так у горле сохла, як ты мне грошай шкадуеш» і паехаць на працу на сустрэчу з кіраўніцтвам

bijalakacyja — беларуская лацінка

Слова біялакацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: