аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дыслакацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дыслака́цыя мн. дыслака́цыі |
| Родны каго? чаго? |
дыслака́цыі мн. дыслака́цый |
| Давальны каму? чаму? |
дыслака́цыі мн. дыслака́цыям |
| Вінавальны каго? што? |
дыслака́цыю мн. дыслака́цыі |
| Творны кім? чым? |
дыслака́цыяй, дыслака́цыяю мн. дыслака́цыямі |
| Месны у кім? у чым? |
дыслака́цыі мн. дыслака́цыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не ўсякія чатыры рукі лепей за дзве.
Беларусы не імперцы.
ТАК, АЛЕ… дзяржаву назвалі ВЯЛІКАЕ Княства Літоўскае.
Беларусы талерантныя.
ТАК, АЛЕ… паспрабуй сказаць суседзям, што геі таксама людзі.
«Хавайся ў бульбу».
ТАК, АЛЕ… колькі разоў вы хаваліся ў бульбу?
dyslakacyja — беларуская лацінка
Слова дыслакацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дыслакацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дыслексія + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дыслакава́ны (11)
(11) рэхалака́цыя ‹
› дыслака́льны (11)
(12) радыёлака́цыя ‹
› дыслакацы́йны (12)
(12) транслака́цыя ‹
› дыслацы́раваны (13)
(14) перадыслака́цыя ‹
› дыслацы́раваны (13)
(16) гляцыядыслака́цыя ‹
› дыслацы́раваны (13)
(10) біялака́цыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.