мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
дыслакацы́йны — прыметнік дыслацы́раваны — прыметнік
канцэпт

дыслакацыя

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дыслакацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
дыслака́цыя

мн.  дыслака́цыі
Родны
каго? чаго?
дыслака́цыі

мн.  дыслака́цый
Давальны
каму? чаму?
дыслака́цыі

мн.  дыслака́цыям
Вінавальны
каго? што?
дыслака́цыю

мн.  дыслака́цыі
Творны
кім? чым?
дыслака́цыяй, дыслака́цыяю

мн.  дыслака́цыямі
Месны
у кім? у чым?
дыслака́цыі

мн.  дыслака́цыях
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Пахваліць жоначку не грэх.
напр.: мая жоначка божая пчолачка

(хаця вам любы коўч скажа, што хваліць трэба ўчынкі, а не чалавека)

— Ну навошта ты панакупляла столькі віна?! Я ж прасіла купіць адну пляшку!
— Галя, адной не было.


dyslakacyja — беларуская лацінка

Слова дыслакацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дыслакацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дыслексія + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


дыслакава́ны (11)

(11) рэхалака́цыя

дыслака́льны (11)

(12) радыёлака́цыя

дыслакацы́йны (12)

(12) транслака́цыя

дыслацы́раваны (13)

(14) перадыслака́цыя

дыслацы́раваны (13)

(16) гляцыядыслака́цыя

дыслацы́раваны (13)

(10) біялака́цыя


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

машына з дзяцінства