біяпарокс

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова біяпарокс
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	біяпаро́кс мн. біяпаро́ксы
Родны каго? чаго?	біяпаро́ксу мн. біяпаро́ксаў
Давальны каму? чаму?	біяпаро́ксу мн. біяпаро́ксам
Вінавальны каго? што?	біяпаро́кс мн. біяпаро́ксы
Творны кім? чым?	біяпаро́ксам мн. біяпаро́ксамі
Месны у кім? у чым?	біяпаро́ксе мн. біяпаро́ксах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

цаца-цаца, ды ў кішэнь — пра таго, хто не праміне ўзяць чужое, прысвоіць што-н.

— Заходзь, даражэнькі. Госць у хаце — Бог у хаце.
— Слухай, ты багаты на грошы? Пазыч мне грошай!
— І кот не мыўся, і госць з’явіўся. Ідзі, куды ішоў.

знайдзіце прыказкі

bijaparoks — беларуская лацінка

Слова біяпарокс (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: