гурэчны

гэта

прыметнік
адносны

праскланяць слова гурэчны
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. гурэ́чная м. гурэ́чны н. гурэ́чнае мн. гурэ́чныя
Родны каго? чаго?	ж. гурэ́чнай, гурэ́чнае м. гурэ́чнага н. гурэ́чнага мн. гурэ́чных
Давальны каму? чаму?	ж. гурэ́чнай м. гурэ́чнаму н. гурэ́чнаму мн. гурэ́чным
Вінавальны каго? што?	ж. гурэ́чную м. гурэ́чны (неадуш.), гурэ́чнага (адуш.) н. гурэ́чнае мн. гурэ́чныя (неадуш.), гурэ́чных (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. гурэ́чнай, гурэ́чнаю м. гурэ́чным н. гурэ́чным мн. гурэ́чнымі
Месны у кім? у чым?	ж. гурэ́чнай м. гурэ́чным н. гурэ́чным мн. гурэ́чных

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

умалёгаць (абл.) — умаліць, угаварыць, упрасіць, уламаць (разм.)

відаць, чуваць + назоўны склон:
адсюль відаць уся наша сталіца
адгэтуль уся вёска відаць
адтуль быў відаць горад
добра відаць школа на ўзгорку
чуваць салаўіная песня
добра чуваць быў шум матора

не відаць + родны склон:
з-за гары дома не відаць