Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 сустрэчны, -ая, -ае.
  1. Які ідзе, рухаецца насустрач. З-за павароту адна за другой выскачыла некалькі сустрэчных аўтамашын. ← Уладзімір Корбан. Аня весела аглядалася на сустрэчных студэнтак. ← Аляксей Карпюк. Сустрэчны вецер асвяжыў мяне, на нейкую хвіліну адагнаў сон. ← Сцяпан Александровіч. Гасяць, чуў я, пажары лясныя Сустрэчным агнём. ← Аркадзь Куляшоў. / у знач. назоўнік сустрэчны, -ага, мужчынскі род Заглядаючы ў вокны дамоў, у пад'езды, прыглядаючыся да сустрэчных,.. [Віктар] прайшоў квартал. ← Уладзімір Карпаў. // Які трапляецца на дарозе. Ідзе чалавек бестурботны, Разглядвае лес векавы, Сустрэчных дарожак палотны. ← Якуб Колас.
  2. Які з'яўляецца адказам на што-н.; які даецца ў адказ на што-н. Сустрэчны план. Сустрэчны ўдар. ▪ Вось, напрыклад, жонка пачне, як гэта ўсе кажуць, пілаваць, — а я ніякіх ёй сустрэчных «тэзісаў». ← Міхась Скрыпка. Сустрэчная страляніна стала беспарадкавай, кулямёт справа замаўчаў. ← Тарас Хадкевіч.
  3. Які выконваецца пры сустрэчы (у 3 знач.). У адказ .. [начальніку] марш вясёлы, сустрэчны. ← Міхась Лынькоў.
  •••
  Сустрэчны агонь гл. агонь.
  Сустрэчны іск гл. іск.
  Першы сустрэчны — першы, хто пападзецца насустрач.
  Сустрэчны і папярэчны — усякі, любы без разбору чалавек.