гушкалкавы

гэта

прыметнік
адносны

праскланяць слова гушкалкавы
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. гу́шкалкавая м. гу́шкалкавы н. гу́шкалкавае мн. гу́шкалкавыя
Родны каго? чаго?	ж. гу́шкалкавай, гу́шкалкавае м. гу́шкалкавага н. гу́шкалкавага мн. гу́шкалкавых
Давальны каму? чаму?	ж. гу́шкалкавай м. гу́шкалкаваму н. гу́шкалкаваму мн. гу́шкалкавым
Вінавальны каго? што?	ж. гу́шкалкавую м. гу́шкалкавы, гу́шкалкавага н. гу́шкалкавае мн. гу́шкалкавыя, гу́шкалкавых
Творны кім? чым?	ж. гу́шкалкавай, гу́шкалкаваю м. гу́шкалкавым н. гу́шкалкавым мн. гу́шкалкавымі
Месны у кім? у чым?	ж. гу́шкалкавай м. гу́шкалкавым н. гу́шкалкавым мн. гу́шкалкавых

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца

Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.

мованацыкі: з філіжанкі!

huškalkavy — беларуская лацінка

Слова гушкалкавы (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: