аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова абуўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
абу́ўка мн. абу́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
абу́ўкі мн. абу́вак, абу́ўкаў |
| Давальны каму? чаму? |
абу́ўцы мн. абу́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
абу́ўку мн. абу́ўкі |
| Творны кім? чым? |
абу́ўкай, абу́ўкаю мн. абу́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
абу́ўцы мн. абу́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
ветрам гандляваць / вераб'ям фігі даваць (дулі паказваць)
бяздзейна назіраць, лайдачыць
abuŭka — беларуская лацінка
Слова абуўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік абуўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове абух + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› абу́тніцкі (9)
(9) рэтушо́ўка ‹
› абу́ты (5)
(7) мышо́ўка ‹
› абу́ты (5)
(8) дзяшо́ўка ‹
› абу́х (4)
(7) заду́ўка ‹
› абухава́ты (9)
(12) паветраду́ўка ‹
› абу́хаўскі (9)
(17) турбапаветраду́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.