STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
дапу́тчавая
м. дапу́тчавы н. дапу́тчавае мн. дапу́тчавыя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
дапу́тчавай, дапу́тчавае
м. дапу́тчавага н. дапу́тчавага мн. дапу́тчавых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
дапу́тчавай
м. дапу́тчаваму н. дапу́тчаваму мн. дапу́тчавым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
дапу́тчавую
м. дапу́тчавы (неадуш.), дапу́тчавага (адуш.) н. дапу́тчавае мн. дапу́тчавыя (неадуш.), дапу́тчавых (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
дапу́тчавай, дапу́тчаваю
м. дапу́тчавым н. дапу́тчавым мн. дапу́тчавымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
дапу́тчавай
м. дапу́тчавым н. дапу́тчавым мн. дапу́тчавых |
скарбніца
цаца-цаца, ды ў кішэнь — пра таго, хто не праміне ўзяць чужое, прысвоіць што-н.
На плыце ў акіяне вегетарыянцы не такія ўжо і вегетарыянцы.
daputčavy — беларуская лацінка
Слова дапутчавы (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове дапушкінскі + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дапу́сцім (8)
(8) ске́тчавы ‹
› дапусці́цца (10)
(7) кі́тчавы ‹
› дапусці́ць (9)
(7) пу́тчавы ‹
› дапу́шкінскі (11)
(12) перадпу́тчавы ‹
› дапушча́льна (11)
(12) пасляпу́тчавы ‹
› дапушча́льнасць (14)
(8) пры́тчавы ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
